Alweer 2 maanden geleden is sonja overleden een verliest wat je eigenlijk niet kan omschrijven. Het is iets dat je weet het komt een keer maar nu is het werkelijkheid geworden. De steun die we van een ieder hebben mogen ontvangen heeft ons goed en sterk gemaakt en nog steeds doet de steun goed van een ieder. De dagen na haar overlijden zijn dagen met veel verplichtingen het waren ook mooie dagen met sonja nog in ons midden. Thuis lag ze opgebaart op haar en ons vertouwde bed in de woonkamer. De avondwake en uitvaartdienst zijn zeer mooi geweest iets waar sonja nog haar steentje heb bijgedragen door haar eigen liederen uit te kiezen. Wat natuurlijk prachtig werd uitgevoerd door het koor. De overweldigende belangstelling deed ons goed en dit hebben wij zeer gewaardeerd helaas was het niet voor een ieder mogelijk de hand te schudden door de enorm drukte. We willen dan ook een ieder bedanken voor de steun in welke vorm dan ook. Nu moeten we verder zonder haar wat ik kan zeggen dat is niet makkelijk een vrouw die altijd voor je klaar stond. Ze zeggen wel eens het zijn de kleinste dingen die het doen maar dit klopt zeker. Gelukkig gaat het met de kinderen goed Wouter gaat goed zijn examens in en kan redelijk goed zijn verhaal kwijt. Maartje kan goed met haar schoonmoeder er over praten het voelt zoals een tweede moeder, hier zijn we heel blij mee. India gaat voor haar nog terugkomen maar dan in de vorm van vakantie. Het geld dat ze heb mogen ontvangen voor sponsering om spullen voor het ziekenhuis te kopen gaat ze dan goed besteden waarvoor het bedoeld is. We zijn pas met onze eigen gezin Maartje, Wouter en ik zelf er even tussenuit geweest voor een weekje, hier viel Sonja der verjaardag in 2 Mei. We zijn op deze dag naar een prachtig eiland geweest met de terug vaart een ondergaande zon. Een bijzondere dag om dit met zijn drieeën te mogen delen. Nu gaan we ons weer bezig houden met onze dagelijkse bezigheden. Mijn bedoeling was om haar weblog te gaan afsluiten maar, ik ben hier nog niet zo zeker van en dat is met zo veel dingen het doet iets met je. In iedergeval heb ik jullie het laatste voorlopig verteld en wie weet tot over een tijdje weer als ik iets van me af wil schrijven. groetjes Martin en de kinderen